Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania

Sygn. akt II K 123/23

2024-03-15

POSTANOWIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 15 marca 2024 roku w Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSO Anna Kowalska

Protokolant: sekr. sąd. Jan Nowak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie Piotra Wiśniewskiego

w sprawie Jana Zielińskiego,

podejrzanego o czyny z art. 148 § 1 k.k. i art. 242 § 1 k.k.

z wniosku Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 10 marca 2024 roku

w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania

na podstawie art. 30 § 1 k.p.k., art. 329 § 1 k.p.k., art. 249 § 1 k.p.k., art. 258 § 1 pkt. 1 i 2 i § 2 k.p.k., art. 263 § 2 k.p.k., art. 260 § 1 k.p.k.

postanawia

przedłużyć wobec podejrzanego Jana Zielińskiego syna Adama i Marii z domu Wiśniewskiej urodzonego 12 kwietnia 1980 r. w Krakowie stosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 15 czerwca 2024 r. poprzez umieszczenie w zakładzie leczniczym Mazowieckie Centrum Psychiatrii w Tworkach

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2024 r. przedłużył stosowanie wobec podejrzanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 15 marca 2024 r.

Prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie skierował w dniu 10 marca 2024 r. do tut. Sądu, wniosek o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego, do dnia 15 czerwca 2024 r. We wniosku Prokurator wskazał, iż podejrzanemu przedstawiono kolejny zarzut, wynikający z przepisu art. 242 § 1 k.k. z uwagi na to, iż dokonał on samouwolnienia ze Szpitala Bielańskiego w Warszawie, gdzie przebywał w celu przeprowadzenia badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją na okres 30 dni. Jan Zieliński został ponownie zatrzymany i przyjęty do ww. szpitala w celu kontynuowania obserwacji sądowo-psychiatrycznej. Obserwacja została zakończona jednak z uwagi na to, iż podejrzany wymaga całodobowego leczenia na oddziale psychiatrycznym, a nie powinien on odbywać dalszego tymczasowego aresztowania w Szpitalu Bielańskim, podejrzanemu zmieniono miejsce wykonywania tymczasowego aresztowania z Szpitala Bielańskiego w Warszawie na oddział psychiatrii sądowej o wzmożonym zabezpieczeniu Mazowieckie Centrum Psychiatrii w Tworkach. Ponadto Prokurator wskazał, iż w przedmiotowej sprawie konieczne jest uzupełnienie materiału dowodowego o opinię z zakresu biologii, a także niezbędnych czynności, które wyłonią się w toku prowadzonego śledztwa. W sprawie wciąż nie uzyskano opinii dotyczącej stanu zdrowia psychicznego podejrzanego.

W ocenie Sądu wniosek prokuratora zasługuje na uwzględnienie w całości.

Zdaniem Sądu, wciąż aktualne są przesłanki, które legły u podstaw zastosowania, a następnie przedłużania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego Jana Zielińskiego. Zebrane w niniejszej sprawie dowody, a w szczególności wyjaśnienia podejrzanego, a także opinia biegłych z zakresu daktyloskopii uprawdopodobniają popełnienie przez niego zarzucanego mu czynu z art. 148 § 1 k.k., stanowiącego zbrodnię.

W sprawie niezbędne jest uzyskanie opinii biegłych z zakresu biologii, jak również opinii sadowo-psychiatrycznej odnośnie stanu zdrowia psychicznego podejrzanego. Okoliczności te skutkują niemożnością ukończenia postępowania przygotowawczego w wyznaczonym terminie, rodzi to zatem konieczność przedłużenia okresu tymczasowego aresztowania o czas wskazany we wniosku przez Prokuratora.

Nadto, z uwagi na okoliczności i charakter zarzuconego podejrzanemu czynu zachodzi uzasadniona obawa utrudniania toku postępowania. Wskazać należy, iż surowość grożącej kary może skłaniać podejrzanego do podjęcia działań zakłócających tok postępowania, w szczególności poprzez ukrywanie się przed wymiarem sprawiedliwości. Nadmienić trzeba, iż podejrzany podjął wcześniej skuteczną próbę ucieczki ze Szpitala Bielańskiego w Warszawie. Fakt, że po pewnym czasie podejrzany stawił się osobiście w prokuraturze, gdzie został zatrzymany, nie wyklucza, iż w dalszym toku postępowania może podejmować on czynności w celu bezprawnego utrudniania postępowania. Okoliczność ta daje podstawę do stosowania tymczasowego aresztowania w oparciu o przesłankę z art. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.

Podejrzanemu Zielińskiemu zarzucono popełnienie czynu z art. 148 § 1 k.k. stanowiącego zbrodnię, a więc czynu, zagrożonego karą pozbawienia wolności znacznie przekraczającą wskazaną w art. 258 § 2 k.p.k. granicę 8 lat pozbawienia wolności. Powyższe, stanowi samodzielną przesłankę do stosowania wobec podejrzanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.

Jednocześnie Sąd nie stwierdził okoliczności, które miałyby przemawiać za odstąpieniem od stosowania przedmiotowego środka zapobiegawczego (art. 259 k.p.k.) ani też nie stwierdził okoliczności, które miałyby przemawiać za odstąpieniem od stosowania przedmiotowego środka zapobiegawczego, wykonywanego w postaci umieszczenia we właściwym zakładzie leczniczym (art. 260 k.p.k.). W szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, iż wykonywanie w takich warunkach tymczasowego aresztowania miałoby spowodować poważne niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia podejrzanego, jak również, aby pociągało wyjątkowo ciężkie skutki dla oskarżonych, bądź ich najbliższej rodziny.

Z uwagi na powyższe uznać należy, że jedynie tymczasowe aresztowanie jest środkiem właściwym i wystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego. Żaden inny środek zapobiegawczy łagodniejszego rodzaju na obecnym etapie postępowania karnego nie daje takiej gwarancji.

Okres 3 miesięcy, na jaki sąd przedłużył stosowanie tymczasowego aresztowania, powinien być wystarczającym okresem do wykonania przez oskarżyciela publicznego wszelkich niezbędnych czynności w sprawie, w tym uzyskania opinii biegłych, aby możliwe było zakończenie prowadzonego postępowania i podjęcie decyzji merytoryczne w sprawie.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak na wstępie.

SSO Anna Kowalska