Protokół rozprawy

XVII C 1234/23

PROTOKÓŁ ROZPRAWY

Dnia 15 listopada 2023 r.

Sąd Rejonowy w Warszawie, Wydział V Cywilnyw składzie:Przewodniczący: Sędzia Anna KowalskaProtokolant: sekretarz sądowy Jan Nowakna rozprawie rozpoznał sprawęz wniosku Janiny Wiśniewskiejprzy uczestnictwie Adama Wiśniewskiegoo podział majątku wspólnego

Rozprawę rozpoczęto o godzinie 9:00.

9:00 Uruchomiono rejestrację o godzinie 9:02.

9:05 Po wywołaniu sprawy stawili się: wnioskodawczyni Janina Wiśniewska, wraz z pełnomocnikiem z urzędu adw. Maria Zielińska, uczestnik Adam Wiśniewski, świadek Hanna Malinowska.

9:07 Przewodnicząca poinformowała obecnych, że rozprawa jest rejestrowana za pomocą urządzeń nagrywających obraz i dźwięk.

9:08 Na polecenie Przewodniczącej świadek Hanna Malinowska opuściła salę rozpraw.

9:09 Przewodnicząca udzieliła głosu obecnym.

9:10 Pełnomocnik wnioskodawczyni podtrzymuje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wnosi, aby Sąd przyznał lokal na wyłączną własność wnioskodawczyni, a ustalając wysokość spłaty, by uwzględnił obciążenie hipoteczne lokalu, w tym okoliczność, iż wnioskodawczyni od czasu rozwodu spłaciła samodzielnie kwotę 30 000 zł tytułem rat kredytu, w związku z czym uczestnika powinna obciążać kwota 15 000 zł z tytułu rozliczenia tego nakładu. Pełnomocnik wnosi o uwzględnienie tej kwoty przy ustalaniu wysokości spłaty, ewentualnie o jej odrębne zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni. Wnosi również o dokonanie rozliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawczyni na majątek objęty małżeńską wspólnością majątkową w sposób określony w piśmie z 12 października 2023 r. Odnosi się do stanowiska uczestnika przedstawionego w piśmie z 2 listopada 2023 r. Nadto pełnomocnik wnioskodawczyni przedkłada aktualne zaświadczenie z "Kredyt Bank" S.A., z którego wynika, że kwota kredytu pozostała do spłaty na dzień wydania zaświadczenia, tj. 8 listopada 2023 r., wynosi 150 000 zł. Przedkłada również dowody wpłat dokonanych przez wnioskodawczynię tytułem spłaty rat kredytu.

9:20 Uczestnik podtrzymuje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wnosi o oddalenie roszczenia wnioskodawczyni z tytułu rozliczenia nakładów. Przychyla się do wniosku o przyznanie na rzecz wnioskodawczyni mieszkania, przy czym domaga się zasądzenia z tego tytułu spłaty w kwocie 100 000 zł, co odpowiada połowie wartości lokalu oszacowanej przez biegłego.

9:25 Wnioskodawczyni zwraca uwagę, że w ugodzie zawartej przed mediatorem zainteresowani ustalili, że w przypadku otrzymania mieszkania na wyłączną własność wnioskodawczyni zobowiązała się do samodzielnego spłacenia kredytu. Podnosi, że takie postanowienie zawarte w ugodzie wiązało się z przekonaniem wnioskodawczyni, że przy ustalaniu spłaty na rzecz uczestnika zostanie uwzględniona niespłacona część kredytu.

9:30 Uczestnik oświadcza, że w przypadku przyznania mieszkania na wyłączną rzecz wnioskodawczyni, to ona powinna spłacać kredyt samodzielnie. Podnosi jednak, że nie powinno to wpływać na wysokość spłaty, a kwestia rozliczenia kredytu nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Na pytanie Przewodniczącej uczestnik dodaje, że nie widzi możliwości uzgodnienia z wnioskodawczynią kwestii spłaty w sposób polubowny, skoro wnioskodawczyni nie tylko podtrzymuje wniosek o rozliczenie nakładów, ale jeszcze dokonała jego rozszerzenia.

9:35 Wnioskodawczyni i uczestnik oświadczają, że nie widzą możliwości ugodowego zakończenia postępowania ani też zgodnego ustalenia okoliczności istotnych w sprawie.

9:37 Na zarządzenie przewodniczącej na sali rozpraw stawiła się świadek Hanna Malinowska.

9:38 Staje świadek Hanna Malinowska, której tożsamość potwierdzono w oparciu o okazany dowód osobisty, lat: 60, z zawodu: emerytka, zamieszkała w Krakowie, ul. Kwiatowa 12, matka wnioskodawczyni. Przewodnicząca pouczyła świadka o możliwości skorzystania z prawa do odmowy składania zeznań. Świadek oświadcza, że chce zeznawać. Od świadka odebrano przyrzeczenie. Przewodnicząca pouczyła świadka o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

9:40 Świadek Hanna Malinowska zeznaje: Jestem matką wnioskodawczyni. Wiem, czego dotyczy to postępowanie. Moja matka Zofia Nowak podarowała wnioskodawczyni pieniądze w kwocie 80 000 zł. To było pod koniec 2017 r. Wtedy Janina i Adam byli już zaręczeni, była zaplanowana data ślubu. Moja matka darowała te pieniądze Janinie, czyli swojej wnuczce. Pieniądze miały być przeznaczone na zakup mieszkania. W czasie, kiedy miała miejsce darowizna wnioskodawczyni i uczestnik nie mieli jeszcze upatrzonego żadnego mieszkania. Oni planowali, że kupią wspólne mieszkanie po ślubie.

9:45 Na pytania pełnomocnika wnioskodawczyni świadek zeznaje: Moja matka nie mówiła tego wprost, ale w moim przekonaniu ona chciała dać te pieniądze wyłącznie Janinie. To była przecież jej wnuczka. Gdyby było inaczej, to mogła dać pieniądze nowożeńcom jako prezent ślubny.

9:48 Na pytania uczestnika świadek zeznaje: Moja matka znała uczestnika, kiedy dokonywała darowizny. Wiedziała, że Janina i Adam planują zawrzeć związek małżeński i cieszyła się z tego. Zofia Nowak bardzo lubiła uczestnika, uważała go za dobrego kandydata na męża dla Janiny. Nic mi nie wiadomo, aby przyczyną dokonania darowizny przed ślubem i tylko na rzecz Janiny były jakieś względy prawnopodatkowe. Moja matka nigdy czegoś takiego nie mówiła. Nie przypominam sobie, aby w mojej obecności przed ślubem miała miejsce jakakolwiek rozmowa dotycząca zamiaru obdarowania przez moją matkę zarówno Janiny, jak i Adama.

9:52 Przewodnicząca uchyliła pytanie uczestnika o treści: „Dlaczego świadek mija się z prawdą?” Uczestnik nie ma innych pytań do świadka.

9:53 Na pytanie przewodniczącej świadek zeznaje: Zofia Nowak była obecna na ślubie Janiny i Adama. Z tego, co pamiętam, podarowała im w prezencie ślubnym porcelanową zastawę i jakąś kwotę pieniędzy. Nie pamiętam dokładnie, jaka to była kwota, to mogło być ok. 5 tys. zł.

9:55 Obecni nie mają pytań do świadka. Przewodnicząca zwolniła świadka. Hanna Malinowska pozostaje na sali rozpraw w charakterze publiczności.

9:56 Staje wnioskodawczyni Janina Wiśniewska, której tożsamość potwierdzono w oparciu o okazany dowód osobisty, lat: 35, z zawodu: nauczycielka, zamieszkała w Warszawie, ul. Polna 15. Przewodnicząca pouczyła wnioskodawczynię o obowiązku złożenia zeznań zgodnie z prawdą oraz uprzedziła o możliwości ponownego przesłuchania powódki po odebraniu przyrzeczenia.

9:58 Wnioskodawczyni zeznaje: Moja babcia Zofia Nowak podarowała mi 80 000 zł. To była darowizna wyłącznie na moją rzecz. Babcia chciała mi pomóc finansowo, bo zamierzałam wyjść za mąż. Babcia chciała, żeby za te pieniądze kupić mieszkanie i tak się stało.

10:02 Na pytania swojego pełnomocnika wnioskodawczyni zeznaje: Babcia nosiła się z zamiarem obdarowania mnie tymi pieniędzmi po to, by pomóc mi na nowej drodze życia. My wtedy byliśmy z uczestnikiem narzeczonymi, ale do ślubu było jeszcze prawie pół roku. Nie można było wykluczyć, że mimo wszystko się nie pobierzemy. Oprócz mnie babcia miała wnuka Piotr – mojego kuzyna. On jest kawalerem. Babcia nie podarowała mu żadnych pieniędzy, ale sporządziła na jego rzecz testament, w którym zapisała mu mieszkanie. Myślę, że ona chciała w ten sposób pomóc nam, czyli swoim wnukom, usamodzielnić się.

10:08 Na pytania uczestnika wnioskodawczyni zeznaje: Uczestnik był obecny w trakcie rozmowy, podczas której babcia oznajmiła nam, że zamierza dać te pieniądze. Nie pamiętam, jakie dokładnie słowa wtedy padły. Być może babcia powiedziała, że chce nas wesprzeć w kupnie mieszkania. Nawet jeżeli takie słowa padły z jej ust, to jej intencją nie było dokonanie darowizny wspólnie na rzecz moją i uczestnika. Nie pamiętam, czy takie sformułowanie w ogóle padło, ale nawet jeśli, to był to wyraz grzeczności wobec mojego narzeczonego, a nie oświadczenie mające wywoływać jakieś skutki prawne. Jak już zeznałam, w czasie dokonania darowizny nie było stuprocentowej pewności, że dojdzie do ślubu. Ślub był zaplanowany, mieliśmy zamówioną salę na wesele. Moim zdaniem teoretycznie można się rozmyślić aż do chwili powiedzenia „tak” i żałuję, że tego nie zrobiłam.

10:12 Przewodnicząca zwróciła wnioskodawczyni uwagę.

10:13 Na pytania uczestnika wnioskodawczyni zeznaje w dalszym ciągu: Nie było żadnych rozmów z babcią co do tego, że dokonuje ona darowizny wyłącznie na moją rzecz z powodów prawnopodatkowych. Ja w ogóle nie rozmawiałam z babcią na takie tematy. Nie mam wiedzy, by babcia prowadziła takie rozmowy z uczestnikiem pod moją nieobecność. Wydaje mi się to niemożliwe, bo zawsze oboje spotykaliśmy się z babcią.

10:16 Na pytanie przewodniczącej wnioskodawczyni zeznaje: Babcia była obecna na naszym ślubie. W prezencie ślubnym dała nam porcelanową zastawę i kwotę około 5 tys. zł. Uczestnik oświadczył mi się w lutym 2018 r. Parą byliśmy od maja 2016 r.

10:18 Obecni nie mają pytań do wnioskodawczyni.

10:19 Staje uczestnik Adam Wiśniewski, którego tożsamość potwierdzono w oparciu o okazany dowód osobisty, lat: 37, z zawodu: inżynier, zamieszkały w Warszawie, ul. Lipowa 20. Przewodnicząca pouczyła uczestnika o obowiązku złożenia zeznań zgodnie z prawdą oraz uprzedziła o możliwości ponownego przesłuchania uczestnika po odebraniu przyrzeczenia.

10:21 Uczestnik zeznaje: Zofia Nowak darowała kwotę 80 000 zł z przeznaczeniem na zakup wspólnego mieszkania. To miało bezpośredni związek z planem zawarcia małżeństwa przeze mnie i wnioskodawczynię. Ja tak to odbierałem, że te pieniądze są przeznaczone dla nas, żebyśmy mogli się usamodzielnić. Kiedy babcia wnioskodawczyni powiedziała nam o planowanej darowiźnie, byliśmy oboje u niej w mieszkaniu. Ta informacja nas zaskoczyła i bardzo ucieszyła. W naszej ówczesnej sytuacji taki zastrzyk finansowy dawał nam szansę kupienia własnego mieszkania. Oczywiście darowizna została formalnie dokonana na rzecz Janiny, bo przecież to ona była wnuczką darczyńcy. Myślę, że to miało związek przede wszystkim z kwestiami prawnopodatkowymi, bo Janina jako wnuczka mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku od darowizny. Ja jako narzeczony, czyli osoba w świetle prawa obca, musiałbym zapłacić podatek od darowizny. Zofia Nowak tego wprost nie mówiła, ja tej kwestii nie poruszałem, ale to wydaje mi się oczywiste.

10:28 Na pytanie pełnomocnika wnioskodawczyni uczestnik zeznaje: Nie rozmawiałem z babcią wnioskodawczyni o tym, dlaczego dokonała darowizny wyłącznie na rzecz Janiny. To byłoby nie na miejscu. Ale sama Janina wiele razy mówiła mi, że przeznaczy te pieniądze na nasze własne, wspólne mieszkanie.

10:30 Na pytanie przewodniczącej uczestnik zeznaje: Potwierdzam to, co zeznała wnioskodawczyni odnośnie do prezentu ślubnego od jej babci. Wielokrotnie odwiedzałem Zofię Nowak wraz z Janiną, najpierw jako moją dziewczyną, później jako narzeczoną, a w końcu – żoną. Ja bardzo lubiłem ją odwiedzać. Babcia Janiny również mnie lubiła i cieszyła się, że będę mężem jej wnuczki. To również utwierdza mnie w przekonaniu, że Zofia Nowak nie chciałaby mnie pokrzywdzić, dokonując darowizny pieniędzy wyłącznie z myślą o Janinie.

10:33 Obecni nie mają pytań do uczestnika.

10:34 Przewodnicząca zarządziła 15 minut przerwy, wzywając wnioskodawczynię i uczestnika do podjęcia próby porozumienia się w przedmiocie wysokości spłaty oraz kwestii rozliczenia nakładów.

10:49 Zatrzymano rejestrację o godzinie 10:51.